Risan  
 


Najstariji do danas poznati pomen Risna (Rizona) je u IV vijeku p.n.e. Risan (Rhizon) je bio glavna tvrdjava u državi Ilira, u koji se bila sklonila Teuta. U Rimskom periodu Risan se pominje pod imenom Rhizinium kao oppidum civium Romanorum . Za vrijeme najezde Avara i Slovena Risan je opustio. Posljednji put se episkop u Risnu pominje 595. godine. Car Konstantin Porfirogenit ubraja Risan u naseljene travunijske gradove, dok pop Duljanin Rissena smatra župom.

Kao grad Risan nije imao u srednjem vijeku onu važnost kao u antickom periodu kada se cijela Boka zvala Sinnus Rhisonicus i kada su kroz Risan prolazila dva rimska puta. Sredinom XV vijeka Risan se pominje kao grad Hercega Stjepana. Godine 1466. Mlecani su nudili Hercegu Stjepanu za njegova dva grada u Boki Kotorskoj (Risan i Novi) ostrvo Brac i palatu u Splitu. Risan su zajedno sa Novim uzeli Turci od Vlatka, sina Hercega Stjepana 1482. godine.

U današnjem gradicu Risnu nema elemenata za koje bi se mogao vezati srednjovjekovni grad. Risan pored mora je vjerovatno bio samo naselje. Medjutim, na brdu Gradini iznad poznatog lokaliteta Carine nalazi se utvrdjenje sa ostacima ilirsko-grcke akropole, kao i srednjovjekovnim i turskim slojem. Položaj ovog utvrdjenja je vrlo dobar, narocito za kontrolu puta Risan – Onogošt, a i sam vrh brda je nepristupacan.